श्रुतिर्व्वेदः समाख्यातो धर्म्मशास्त्रं तु वै स्मृतिः । ते सर्व्वर्थेष्वमीमांस्ये ताभ्यां धर्म्मो विनिर्भृतः ॥४३॥

चातुर्वर्ण्ण्यं तथा लोकाश्चत्वरश्चश्रमाः पृथक् । भूतं भव्यं भविष्यच्च सर्व्वं वेदात् प्रसिद्ध्यति ॥४४॥

इतिहासपुराणाभ्यां वेदं समुपवृंहयेत् । बिभेत्यल्पश्रुताद्वेदो मामयं प्रचरिष्यति ॥४५॥

श्रुत्युक्तः परमो धर्म्मस्तथा स्मृतिगतोऽपरः । शिष्टाचारः परः प्रोक्तस्त्रयो धर्म्माः सनातनाः ॥४६॥

न तत् परस्य सन्दध्यात् प्रतिकूलं यदात्मनः । एष संक्षेपतो धर्म्मः कामादन्यत् प्रवर्तते ॥४७॥

ये तु शिष्टाः सुनियताः सत्यार्ज्जवपरायनः । धर्म्यं पन्थानमारूढास्तेषां पृत्तं समाचर ॥४८॥

सर्व्वतो भ्राम्यमाणस्य धर्म्मस्य रथचक्रवत् । वेश्यासुतस्येव पितुर्निश्चयो नोपलभ्यते ॥४९॥

श्रुयतां धर्म्मसर्व्वस्वं श्रुत्वा चैवोपधार्य्यताम् । आत्मनः प्रतिकूलानि न परेसां समाचर ॥५०॥

पुलका इव धान्येषु पुत्तिका इव पक्षिषु । तादृशास्ते मनुष्येषु येषां धर्म्मो न कारणम् ॥५१॥