मनसा त्रिविधं चैव वाचा चैव चतुर्विधम् । कायेन त्रिविधं चापि दशकर्म्मपथंश्चरेत् ॥७९॥

अनभिध्यां परस्स्वेषु सर्व्वसत्त्वेषु चारुषम् । कर्म्मणां फलमस्तीति त्रिविधं मनसा चरेत् ॥८॰॥

असत्प्रलापं पारुष्यं पैशुन्यमनृतं तथा । चत्वारि वाचा राजेन्द्र न जल्पेन्नानुचिन्तयेत् ॥८१॥

प्राणतिपातं स्तैन्यं च परदारानथापिऽवा । त्रीणि पापानि कायेन सर्व्वतः परिवर्ज्जयेत् ॥८२॥

कायेन मनसा वाचा यदभीक्ष्नं निषेव्यते । तदेवापहरत्येनं तस्मात् कल्याणमाचरेत् ॥८३॥

वाचि कर्म्मणि चित्ते च दुर्ल्लभः सगुनो जनः । यस्य त्वेवंविधं कार्य्यं स जनः सर्व्वदुर्ल्लभः ॥८४॥

मनसा निश्चयं कृत्वा ततो वाचा विधियते । क्रियते कर्म्मणा पश्चात् प्रधानं वै मनस्ततः ॥८५॥

मनो हि मूलं सर्व्वेषामिन्द्रयाणं प्रवर्तते । शुभाशुभस्ववस्थासु कार्य्यं तत् सुव्यवस्थितम् ॥८६॥

दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम् । मनः सुनियतं यस्य स सुखी प्रेत्य वेह च ॥८७॥