क्षमावतामयं लोकः परलोकः क्षमावताम् । इह सम्मानमृच्छन्ति परत्र च शुभां गतिम् ॥९८॥
नातः श्रीमत्तरं किञ्चिदन्यत् पथ्यतरं तथा । प्रभविष्नोर्य्यथा ताता क्षमा सर्व्वत्र सर्व्वदा ॥९९॥
यदि न स्युर्म्मनुष्येषु क्षमिणः पृथीविसमाः । न स्यात् सख्यं मनुष्यनां क्रोधमूलो हि विग्रहः ॥१॰॰॥
यः समुत्पतितं क्रोधं क्षमयैव निरस्यति । यथोरगस्त्वचं जीर्ण्णं स वैपुरुष उच्यते ॥१॰१॥
