मनसा निश्चयं कृत्वा ततो वाचा विधियते । क्रियते कर्म्मणा पश्चात् प्रधानं वै मनस्ततः ॥८५॥

मनो हि मूलं सर्व्वेषामिन्द्रयाणं प्रवर्तते । शुभाशुभस्ववस्थासु कार्य्यं तत् सुव्यवस्थितम् ॥८६॥

दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम् । मनः सुनियतं यस्य स सुखी प्रेत्य वेह च ॥८७॥

सर्व्वं पश्यति चक्षुष्मान् मनोयुक्तेम् चक्षुषा । मनसि व्याकुले जते पश्यन्नपि न पश्यति ॥८८॥

स्त्रैणस्यावाच्यदेशस्य क्लिन्ननाडीव्रणस्य​ च । अभेदेऽपि मनोभेदाज्जनाः प्रायेण वञ्च्यते ॥८९॥

लालेत्युद्विजते लोको वक्त्रासव इति स्पृहा । प्रवञ्च्यते जनेनात्मा संज्ञाशब्दैः स्वयंकृतैः ॥९०॥

अभिन्णेष्वपि कार्येषु भिद्यते मनसः क्रिया । अन्येथैव स्तनं पुत्रश्चिन्तयत्यन्यथा पतिः ॥९१॥

परिव्राट्कामुकशुनामेकस्यां प्रमदातनौ । कुणपः कामिनी भक्ष्यमिति तिस्रो विकल्पनाः ॥९२॥

भावशुद्धिर्मनुष्यस्य विज्ञेया सर्व्वकर्म्मसु । अन्यथा चुम्ब्यते कान्ता भावेन दुहितान्यथा ॥९३॥